Sniplets from a sporty life

Maart is inmiddels 2 weekends ver en we hebben er al 2 stevige sezoens openers opzitten.

De eerste triathlon van het jaar zit er alweer op. Herderen was vorige week het strijdperk om een korte sprint triathlon af te werken.

500m zwemmen in het zwembad van Bilzen, in 9:25 net even snel als vorig jaar en een kleine teleurstelling. De keerpunten gingen langs geen kanten… toch maar eens wat tijd insteken om dit een beetje op iets te laten trekken. Een 118 startstek voor de namiddag was dan ook het gevolg.

Hierna was het richting Herderen om daar dan het 2e deel van de dag af te werken, een pittige 20km fietsen over een zwaar heuvelachtig parcours gevolgd door een 5km over een glooiend traject. Hier zaten de beentjes wel goed en in net geen uur, 59:37, hadden we de opdracht tot een goed einde gebracht. Met een 80st plaats in de eindrangschikking, mooi opgeschoven in het 2e deel van de dag, en een 10e plaats bij H40 sloten we de dag toch nog met een positief gevoel af.

Dinsdag op de training kwam ik er ook achter dat de 2e wedstrijd waarvoor ik was ingeschreven dit weekend al doorging en niet zoals ik dacht volgend weekend. Shit was mijn eerste reactie, snel wat kleine aanpassingen aan het trainingschema en we stonden dit weekend aan de start van de laatste winterduathlon in Geel Bel.

De allereerste winterduathlon ever, afwachten dus wat het ging worden. Doordat ik niet echt veel trainingen op de MTB heb afgehaspeld was het hier echt overleven geblazen.

Om 12h30 werd het startschot gegeven en vlogen we uit de startblokken aan een stevig tempo. Het eerste deel van de duathlon bestond uit 2 ronde van 2km, goed voor een tijd van 17:35. Een stevige start en een hartslag die al serieus in het rood ging was het gevolg.

Hierna werd de MTB in gang getrapt voor 4 rondjes van 6km door de Belse bossen. Hier en daar een stevige bekliming, mooie single tracks en technische stukjes werden voor de wielen geschoven. Met ronde tijden rond de 14 min reden we weer de wisselzone in na 57 min en 17 sec.

Na de laatste wissel moesten we nog een rondje van 2km afmalen, dit keer in tegengestelde richting. Hier ook weer dieprood gaande hartslag en een mooie eindtijd van 9:06 (ook weer met wissel).

Met een eindteid van 1:23:58 op een 19 plaats en een 4e plaats bij de H40 ben ik best wel tevreden voor dit eerste testje.

Maart is inmiddels 2 weekends ver en we hebben er al 2 stevige sezoens openers opzitten.

De eerste triathlon van het jaar zit er alweer op. Herderen was vorige week het strijdperk om een korte sprint triathlon af te werken.

500m zwemmen in het zwembad van Bilzen, in 9:25 net even snel als vorig jaar en een kleine teleurstelling. De keerpunten gingen langs geen kanten… toch maar eens wat tijd insteken om dit een beetje op iets te laten trekken. Een 118 startstek voor de namiddag was dan ook het gevolg.

Hierna was het richting Herderen om daar dan het 2e deel van de dag af te werken, een pittige 20km fietsen over een zwaar heuvelachtig parcours gevolgd door een 5km over een glooiend traject. Hier zaten de beentjes wel goed en in net geen uur, 59:37, hadden we de opdracht tot een goed einde gebracht. Met een 80st plaats in de eindrangschikking, mooi opgeschoven in het 2e deel van de dag, en een 10e plaats bij H40 sloten we de dag toch nog met een positief gevoel af.

Dinsdag op de training kwam ik er ook achter dat de 2e wedstrijd waarvoor ik was ingeschreven dit weekend al doorging en niet zoals ik dacht volgend weekend. Shit was mijn eerste reactie, snel wat kleine aanpassingen aan het trainingschema en we stonden dit weekend aan de start van de laatste winterduathlon in Geel Bel.

De allereerste winterduathlon ever, afwachten dus wat het ging worden. Doordat ik niet echt veel trainingen op de MTB heb afgehaspeld was het hier echt overleven geblazen.

Om 12h30 werd het startschot gegeven en vlogen we uit de startblokken aan een stevig tempo. Het eerste deel van de duathlon bestond uit 2 ronde van 2km, goed voor een tijd van 17:35. Een stevige start en een hartslag die al serieus in het rood ging was het gevolg.

Hierna werd de MTB in gang getrapt voor 4 rondjes van 6km door de Belse bossen. Hier en daar een stevige bekliming, mooie single tracks en technische stukjes werden voor de wielen geschoven. Met ronde tijden rond de 14 min reden we weer de wisselzone in na 57 min en 17 sec.

Na de laatste wissel moesten we nog een rondje van 2km afmalen, dit keer in tegengestelde richting. Hier ook weer dieprood gaande hartslag en een mooie eindtijd van 9:06 (ook weer met wissel).

Met een eindteid van 1:23:58 op een 19 plaats en een 4e plaats bij de H40 ben ik best wel tevreden voor dit eerste testje.

Het einde van het jaar is weer daar en het nieuwe staat alweer voor de deur. Tijd om een kleine balans op te maken van het voorbije sportjaar.

Een jaar waarin de focus verlegd werd van het pure lopen naar de triathlon sport met als sportieve speerpunt de 1/4 triathlon van Viersel. Het najaar werd dan nog aangevuld met de 30km in Batice en het marathon debuut van Tinne in Geldrop tijdens de ‘t is voor niks loop.

Dit maakt dat er dit jaar en kleine 458 h of 5960 km werd gespendeerd in het water, op de fiets of met de voetjes in de loopschoentjes.  Hiervan werden een 2010 km in 191 uurtjes al lopend afgehaspeld, fietsend kwamen we aan 4655 km in 169 uren en de tijdens de overige 98 uurtjes werden er 705 km al ploeterend in het zwembad, kanaal of plas afgemaald.

Voor volgend jaar ligt het hoofd doel al vast in Neerpelt gaat de eindmeet liggen van het triathlon seizoen waar ik hopelijk mijn eerste halve triathlon tot een goed einde zal brengen tot dan ligt alles in grote lijnen al vast. Hier en daar een jogging en duathlon maar ook weer een aantal 1/8 en 1/4 triathlons in de vorbereiding naar de apotheose in september. 2012 mag snel beginnen…

Voor iedereen nog een voorspoedig jaareinde en een sportief en gezond 2012 toegewenst. En vergeet niet Carpe Diem, geniet van elke dag.

‘t Was weer vroeg vanmorgen toen we uit het bed rolde voor een loopje door de Geldropse heide.

Een kleine 6 weken geleden werd er immers besloten om net als Tinne naar Geldrop te trekken. De afstand stond toen nog niet helemaal vast maar ik wou gewoon in Geldrop staat om haar aan te moedigen tijdens haar eerste marathon. Een drietal weken geleden werd de knoop doorgehakt en schreef ik mij in voor de volle afstand. Ofwel samen met Tinne (als ze wou), ofwel wat sneller en just for fun over de heiden braken.

Gisteren werd er al wat over en’t weer gepalaverd op smoelenboek en hier en daar passeerde al eens een foto van vorig jaar.

Het beloofde een interessante dag te worden.

Na de nodige formaliteiten konden we al met onze oost- en west-Vlaamse kameraden verbroederen (Koentje was wel vree stil vandaag…).

Rond kwart voor tien was het tijd om naar de start te trekken, effe snel gecheckt met Tinne of ze companie wou en dan nog wat zenuwachtig staan springen en fun maken met de vele moaten om dan aan een gezapig tempo te vertrekken voor mijn 5e en Tinne’s 1e marathon. Ook Paul, een gepokte en gemazelde ulta loper, nestelde zich in ons groepje en hield ons gezelschap voor ons tochtje door de hei.

Het doel aankomen en liefst met Tinne in ons kielzog… Het zouden 42 mooie maar op sommige plaatsen zware kilometers worden door een pracht landschap.

Het was genieten van begin tot einde, soms stevig wind op hier en daar ook stevig wind af (gelukkig maar). Van wat lichte motregen tot een stevige plensbui maar al bij al prachtig loopweer. Hier en daar ook een pittige helling en flink wat stukken mul zand een niet voor de hand liggende omgeving om een top prestatie neer te zetten en ik was dan ook wel blij dat ik hier niet ben door gevlamd ik zou teveel gemist hebben.

Op een 5 tal kilometer zaten we mooi op schema om binnen te komen op 4h10 maar dit was buiten Tinne gerekend, ze begon zelfs wat te versnellen net alsof ze vleugels kreeg… de laatste paar honderd meter trok ze daar nog een cartouche open ‘k kon bijna nie volgen zo vloog ze naar die meet.

4h07 en een klets stond er op de klok een mooie prestatie en iedereen gelukkig. Hier en daar wat kleine pijntjes in de gewrichten en tuurlijk wat blaren en pijnlijke nagels maar “We did it”. Nog wat nagenieten in de kantine mocht dan ook niet ontbreken, samen met Ilse en Hans nog wat bijkletsen en plannen maken, een mooie afsluiter van een geweldige dag.

Tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi

Don’t ask (it’s forbidden to know) what end

finem di dederint, Leuconoe, nec Babyloniosthe

gods have granted to me or you, Leuconoe. Don’t play with Babylonian

temptaris numeros. ut melius, quidquid erit, pati.

fortune-telling either. How much better it is to endure whatever will be!

seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam,

Whether Jupiter has allotted to you many more winters or this final one

quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare Tyrrhenum:

which even now wears out the Tyrrhenian sea on the rocks placed opposite

sapias, vina liques et spatio brevi—

be wise, strain the wine, and scale back your long hopes

spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida

to a short period. While we speak, envious time will have {already}

fledaetas:  carpe diem, quam minimum credula postero.

Seize the day, trusting as little as possible in the future.

Horace

Leef of dat iedere dag je laatste is, geniet…